ԵՄ-Փաշինյան «գործարք». մոլդովական սցենարը Հայաստանում

Եվրոպական միության արտաքին քաղաքականության պատասխանատու Կայա Կալլասի հայտարարությունը, ըստ որի՝ ԵՄ-ն պատրաստ է աջակցել Հայաստանին ընտրությունների ընթացքում «արտաքին վնասակար ազդեցության» դեմ պայքարում, նախադեպային է իր բովանդակությամբ։

Փաստացի արձանագրվում է, որ գործող իշխանությունը համաձայնել է Հայաստանում կիրառել, այսպես կոչված, մոլդովական սցենարը՝ սեփական իշխանության վերարտադրության դիմաց։

Սա այլևս ոչ թե ԵՄ տեխնիկական օժանդակություն է, այլ քաղաքական միջամտություն ընտրական գործընթացին։

Մոլդովայում այդ մոդելը հանգեցրել է ոչ թե ժողովրդավարության ամրապնդման, այլ՝

- ընդդիմադիր քաղաքական դաշտի զտման,

- «վնասակար ազդեցության» անորոշ սահմանումներով անհարմար ուժերի դուրսմղման,

- ընտրական ավտորիտարիզմի հաստատման։

ԵՄ-ի այս աջակցությունը կարող է չարաշահվել Հայաստանի իշխանության կողմից՝ ընդդիմության դեմ, նման Մոլդովայի դեպքում տեղի ունեցածին, որտեղ ընդդիմադիր կուսակցությունների արգելքը և ընտրական սահմանափակումները քննադատվել են որպես ընդդիմության ճնշման գործիք:

Այս համատեքստում ակնհայտ է, որ ԵՄ ներկայիս բյուրոկրատիան աստիճանաբար հեռանում է արևմտյան արժեքներից՝ ժողովրդավարությունը փոխարինելով «կառավարվող ընտրությունների» մոտեցմամբ։

ԵՄ-ն ավելի ու ավելի հաճախ ոչ թե պաշտպանում է ազատ քաղաքական մրցակցությունը, այլ նպաստում է իր համար ընդունելի կախյալ վարչակարգերի վերարտադրությանը։

Փաշինյանի իշխանության և ԵՄ բյուրոկրատիայի այս «գործարքն» ունի նաև արտաքին քաղաքական գին։

Այն արտացոլում է Հայաստանի արտաքին քաղաքական շրջադարձը դեպի Արևմուտք:

Հայաստանում խրախուսվում է պարզունակ և կոպիտ հակառուսական խոսույթը՝ որպես հավատարմության փոխհատուցում։

Սա չի բխում Հայաստանի անվտանգության իրական շահերից և չի ապահովում արտաքին քաղաքական հավասարակշռում։

Երբ իշխանության լեգիտիմությունը ձևավորվում է արտաքին կառույցների հովանավորությամբ, ինքնիշխան ժողովրդավարության մասին խոսելը նվազագույնը ինքնախաբեություն է։

Հայաստանին անհրաժեշտ են ազատ և մրցակցային ընտրություններ, ոչ թե արտաքին վերահսկողությամբ ձևավորված «ճիշտ արդյունք» ապահովող գործընթացներ։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• ՔԿ-ի «փուչիկը» և հատված «կարմիր գծերը»
• Գագիկ Ծառուկյանի դեմ հաշվեհարդարը՝ հարված հանրային համերաշխությանը
• Ինչու՞ է Հաջիևն ավելի վստահ, քան՝ Փաշինյանը
• Սպառված իշխանության ախտանիշը
• Քծնանքից՝ դավաճանություն
• «Այլընտրանք» փնտրում են list.am-ու՞մ. Փաշինյանի հայտարարության հետքերով
• «Աննախադեպ ինքնիշխանություն»՝ երկու պարտադրված հանրաքվեով
• 5 միլիարդ դրամ պարգևավճար. ո՞ւմ և ինչի՞ համար
• Մեռելածին խորհրդարան՝ դեռ առաջին նիստից առաջ
• Մակրոնի երրորդ շնորհավորանքը․ ծաղրա՞նք, լեգիտիմացո՞ւմ, թե՞ «ինքնիշխանության» «գնահատական»
• «Դարի ահաբեկչության» վարկածը փլուզվում է
• Իրավական «բեսպրեդելի» անտեսանելի զոհերը
• «Խաղաղության» վերսալյան մոդելը՝ տնտեսական դրսևորմամբ
• Գագիկ Ծառուկյանի կողքին՝ որպես սկզբունք, բայց «Դեմոկրատական այլընտրանքի» օրակարգով
• Նիկոլ Փաշինյան, սա քո ուժը չէ, սա քո վախն է
• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների

Մեկնաբանություններ